fang's profile~*.->>Ma~fAng<<-.*~TU+L'...PhotosBlogListsMore Tools Help

fang punpun

Photo 1 of 18

~*.->>Ma~fAng<<-.*~TU+L'arts+LanPo2

August 27

home sweet home

กลับไทยตั้งแต่วันที่ 2 สิงหา
บัดนี้ก้อเกือบ 1 เดือนเต็มแล้ว
อัตราการออนเอ็มลดลงเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว
โครงการต่อไปคือถอนฟันคุด และเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ
และสอบวัดระดับ 2
โฮก,,,
July 17

ไม่พัฒนาเลยนะ

เมื่อรายงานพิมพ์เสร็จสิ้นลง คิดว่าจบแล้วสินะ
ไม่ ไม่ มันไม่ใช่อย่างที่คิด ยังมีพรีเซ้นรายงานอีกสองครั้ง
วันนี้ไปพรีเซ้นให้อาจารย์ที่ปรึกษาฟัง
ตอบอาจารย์ได้ทุกคำตอบ ดีใจจริงๆ
เหมือนมีญานหยั่งรู้ว่าอาจารย์จะถามอะไรเลยเตรียมคำตอบไว้แล้ว หุหุหุ
เป็นครั้งแรกตั้งแต่อาจารย์ถามคำถามมาแล้วตอบได้ โอ้ว
แล้วหลังจากนั้นเวลาเหลืออาจารย์เลยชวนคุย
 
อาจารย์ ทำรายงานเล่มนี้รู้สึกเป็นประโยชน์กับตัวเองมั๊ย
ลูกศิษย์  เป็นนะคะ ได้รู้อะไรมากขึ้นเกี่ยวกับหัวข้อที่ทำ
อาจารย์  แล้วด้านภาษาญี่ปุ่นล่ะดีขึ้นมั๊ย
ลูกศิษย์  คิดว่าด้านการอ่านดีขึ้นบ้างค่ะ อย่างพวกคันจิก็อ่านได้เยอะขึ้นกว่าแต่ก่อน
อาจารย์  อืม นึกว่าจะไม่ได้อะไรซะอีก เป็นด้านการอ่านนี่เอง เพราะเท่าที่คุยรู้สึกการพูดเหมือนตอนที่มาญี่ปุ่นใหม่ๆ(แปลว่าไม่พัฒนานั่นเอง)
ลูกศิษย์  เอ่อออออ ค่ะ หนูก็ว่าอย่างนั้น(เง่อ)
 
และแล้วเราก็ไม่ได้คิดไปเองจริงๆด้วยว่าไม่พัฒนาอะไรเท่าไรเลยว่ะมาอยู่นี่๕๕๕
นี่อาจารย์ยังไม่เห็นผลงานด้านอื่นมิฉะนั้นอาจจะทราบได้ว่ามันโกหกนี่นาไหงบอกด้านอ่านก็พัฒนา๕๕
จบข่าว
July 09

วู้ววววววว ไอ ฟิว กู้ดดดดด

และแล้ว และแล้ว และแล้วววววววว
วันแห่งการเป็นอิสระก็มาถึง
วันที่เขียนอักษรบนรายงานตัวสุดท้ายเสร็จ
ช่วงวินาทีนั้น ในใจกรีดร้อง เป็นไทแล้วโว้ยยยย
เข้าใจอารมณ์คนติดคุกแล้วหลุดออกมาได้เลยนะเนี่ย อิอิ
 
เวลาต่อจากนี้ เป็นช่วงช้อปแหลก วะฮ่าๆๆๆ
ซัมเมอร์เซลล์จ๋าา รอมะแฟงด้วย อย่าเพิ่งหมดนะ หิหิ
 
SUMMERセールお待たせ~~!!!
July 05

ช่วงเวลาแห่งความบีบคั้น

ช่วงนี้ใกล้กำหนดส่งแล้ว
บีบคั้นชีวิตสุดๆ
ถ้าเป็นรายงานธรรมดาเหมือนที่เคยๆทำ
ตอนเรียนที่เอกเอารายงานที่เคยทำมารวมกัน
ยังไม่เหนื่อยใจเท่านี้เลย
เพราะมันต่างกับรายงานธรรมดาตรงคำว่า
วิจัย มันเป็นรายงานวิจัย โอ๊ยยย
แค่นี้แหละมาบ่น ไปทำต่อแล้วดีกว่า
ไม่งั้นตายของจริง
 
研究レポートなんて、初めてやったよなぁ…
日本に来る前に、このレポートをやることが
こんなに苦しいって知らないのよ!!
どんなことを書くのか、どのように説明しようか、
本当に一番悩んだよ。
書けたら、楽だけど、書けないのよ。
いいレポートを書きたいけど、書けないなんて、
悔しいよ!!!
 
もうううううううう研究レポートのバーカ!!!!
May 29

count what u have,don't count what u don't have

ยี่สิบเก้า พฤษภา สองห้าห้าหนึ่ง
 
 
ไม่ได้อัพเสปซนานขนาดนี้เลยหรือนี่
วันนี้จะมาแนวปรัชญานิดๆ จากหัวข้อเอามาจากเพลงญี่ปุ่นเพลงหนึ่ง
ก้อตามนั้นแหละ คนเราก็แปลกชอบคิดถึงสิ่งที่ตัวเองไม่มี
แล้วก็ชอบคิดว่าตัวเรานี่ช่างไม่มีดี ไม่มีความสุข
อันที่จริงตัวเราก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น แต่พอมถึงตอนนี้
ก็พาลคิดไม่ได้ว่าเราช่างถือเป็นคนที่มีความสุขและมีพร้อมทุกอย่างคนนึงนะ
 
"ความสุขของฉัน พอใจในสิ่งที่มี"
 
ฉันมี ครอบครัวที่รักและเข้าใจฉัน
ฉันมี เพื่อนที่รักและเข้าใจฉัน
ฉันมี  รุ่นพี่รุ่นน้องที่เป็นห่วงและรักฉัน
ฉันมี คนรักที่เข้าใจและพร้อมอยู่ข้างๆเสมอ
ฉันมี สัตว์เลี้ยงแสนน่ารัก ที่มันก็รักฉันเช่นกัน
ฉันมี ความรู้พอที่จะหาเลี้ยงตัวเองได้
ฉันมี เวลาให้ตัวเองได้ทำในสิ่งที่ชอบ
 
และฉันก็มีอะไรอีกมากมายที่นับไม่หมด ซึ่งสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่ตัวงินหรือสิ่งของ
สิ่งเหล่านั้นมันอยู่กับฉันมาตลอดแต่ฉันไม่เคยสนใจหรือใส่ใจมันเท่าสิ่งที่ฉันยังไม่มี
ฉันพยายามไขว่คว้าใส่ใจกับสิ่งที่ฉันไม่มี แต่กับสิ่งที่ฉันมีฉันกลับเมินเฉย
พอมาคิดได้ว่าฉันมีอะไรบ้าง ความสุขมันก็เพิ่มขึ้นมามากเชียวล่ะ
ต่อจากนี้ฉันจะไม่ไขว่คว้าในสิ่งที่ไม่มี เพราะเท่าที่มีก็ดีมากพออยู่แล้ว
มากเสียจนคิดว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกิน สิ่งที่ฉันจะทำ
คือการรักษาสิ่งที่มีให้อยู่กับฉันไว้ให้ได้นานที่สุด
แค่นั้นความสุขก็จะอยู่กับฉันนานเนิ่นนาน
แล้วคนอื่นล่ะเป็นไง ลองนับดูนะ
March 27

ยี่สิบเจ็ด มีนา สองห้าห้าหนึ่ง

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาไปเที่ยวมา
วันที่ยี่สิบเอ็ด ไปล่นสโนบอร์ดมา ไปกับเพื่อนเกาหลี(โซฮอนกับชานยัง)
ไปถึงก็สิบโมงกว่า กว่าจะเปลี่ยนชุดกินข้าวเสร็จก็เที่ยง
แล้วก็รอคนสอนมาสอนเล่นสโนว์บอร์ด ให้เค้าสอนไปสาม ชม
สนุกดี ถ้ามีโอกาสก็อยากไปเล่นอีกนะ แต่เหนื่อยมาก เหงื่อแตกกลางหิมะกันไป
 
 
 
วันที่ยี่สิบสองไปคามาคุระ สี่วัดที่ดังๆสวยๆแล้วก้อถ่ายรูปกับไดบุทสึ(พระใหญ่)
ชื่อดังของที่คามาคุระ แล้วก็ไปค้างที่อาตามิ ทะเลสวยดีโรงแรมหรูดีด้วย
ได้กินอาหารญี่ปุ่น กินปลาทอดเค้าบอกกินได้ทั้งตัวเราก็กัดเลย ก้างแง่งแทงเพดานปาก
เอาไม่ออก ต้องดึงออกมา พอดึงได้ก็เลิกกินเลย เจ็บ
 
 
 
วันที่ยี่สิบสาม ออกจากที่พักนั่งชินคันเซ็น(ครั้งแรก กรี๊ด)ไปฮามามะทสึ หาคนรู้จัก
(อากโกะซัง)แล้วเค้าก้อพาไปกินร้านข้าวหน้าปลาไหลชื่อดังของญี่ปุ่น แล้วก็ไป
เก็บสตรอเบอรี่สดๆกินจากไร่ แล้วก็ไปดูทะเลที่มีทรายสีดำ มีนิทานของญี่ปุ่นบอกว่า
ที่ทะเลแห่งนี้มีนางฟ้าลงมาจะเล่นน้ำทะเลจึงแขวนเสื้อไว้ที่ต้นไม้ ซึ่งต้นไม้ก็มีรูปร่างประหลาดน่ะ
แผ่กิ่งก้านไปหลายที่มากโค้งๆงอๆแต่ก็อยู่ได้ สวยดีนะ โดยสรุปทริปสองวันนี้ก็ได้รับการอุปการะ
อย่างดีไม่ต้องเสียสักแดง พระคุณล้นหัวกันไป
 
 
 
พอเปิดเทอมคงไม่ค่อยได้เที่ยวอะไรแล้วล่ะมั้ง
แต่ก็อาจไม่เป็นอย่างที่คิด เพราะนี่มีโปรแกรมมาเรื่อยๆเลยตู
สามสิบนี้อุ๊จะมาเที่ยวโตเกียวถึงวันที่เจ็ดเมษา
รุ่นน้องมาเที่ยว ที่บ้านก็อาจจะมาอีก ดีจัง ไม่เหงาเลย๕๕
March 15

สิบห้า มีนา สองห้าห้าหนึ่ง

ไม่รู้จะอัพอะไรแต่อยากบอกว่าสบายดี
ช่วงปิดเทอมนี้ก็ทำงานพิเศษ
เพื่อนๆมาเที่ยว
ออกไปเที่ยวกับเพื่อนต่างชาติบ้าง
มีคนญี่ปุ่นใจดีพาไปเที่ยวบ้าง
ก็หมดซะละ ปิดเทอมนี้
 
ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีอะไรทำ
จนเหงามากมาย
แต่ตอนนี้กลับไม่ว่างจนต้องปฏิเสธนัดของหลายๆคน
 
ชีวิตคนเรามันเอาแน่เอานอนไม่ได้จริงๆด้วย